KENT-KAMPÜS

Bir kentsel adacık niteliğindeki Fatih Stadı; yoğun sirkülasyonun kesiştiği, ulaşım ağlarının eklemlendiği bir durak noktası ve kent belleğinde iz bırakan devasa bir boşluktur. Önerilen proje; kent hafızasındaki bu boşluk hissini koruyarak sirkülasyonu içeri davet eden ve sürekliliğini sağlayan bir kentsel kampüs kurgulamaktadır. Bu tasarım, kentin dinamik akışı içinde 'duraklama' niteliğini sürdüren bir eşik olarak, zemin üzerinde yükselmek yerine yeraltına gömülmeyi ve böylece kamusal alanı maksimize etmeyi hedeflemektedir.

Kent Kampüsü, yalnızca yapıların bir araya geldiği bir kompleks değil; günün her saatinde farklı kullanıcıların iz bıraktığı yaşayan bir organizmadır. Tasarım, kentin sürekliliğini kesintiye uğratmak yerine, kentsel dokuyu içine alarak yeniden üretir.

Kampüsün açık kamusal aksı doğrudan kente eklemlenir. Çocuklar kreşe, gençler atölyelere, yetişkinler ise kütüphaneye yönelirken; mekânlar salt işlevsel alanlar olmaktan çıkıp karşılaşmalara olanak tanıyan birer 'eşik' haline gelir. Yarı açık alanlar ve geçirgen zeminler kullanıcıyı içeri davet ederken, kentli ile yapı arasındaki sınır giderek belirsizleşir. Kampüs, farklı yaş gruplarının kesişim noktasıdır: Atölyelerden taşan üretim açık alanlara yayılır, performans köşelerinde ise spontane etkinlikler filizlenir. Bu anlarda kampüs, yalnızca bir öğrenme alanı değil; kolektif üretimin ve paylaşımın ana sahnesidir.

Akşam saatlerinde ise yapı farklı bir kimliğe bürünür. Konferans salonu, kültürel etkinliklerle canlanırken, açık alanlar gündüzün hareketli temposundan daha dingin bir kamusal yaşama ev sahipliği yapar. Işık, mimarinin rehberine dönüşür; kampüs, güvenli ve davetkar bir gece mekânı olarak yaşamaya devam eder.